روايتي از قصه‌ سانسور شده يك جلسه

آقاي كروبي بخواند

وطن امروز: جلسه تشكيل شده است. آقايان رؤسا همه در كنار هم روي مبل‌هاي استيل نسبتا قديمي نشسته‌اند. هر كدام از آقايان با خود يك نماينده هم آورده‌اند. بر لب هر كدام از اينان نيز به تناوب، لبخندي مليح مي‌آيد و مي‌رود تا اینکه جلسه رسميت مي‌يابد.
يكي از حضار كه بعد معلوم مي‌شود منشي يكي از آقايان است، به آرامي و متانت دولا شده، چيزي به رئیس خود گفته و دسته‌اي كاغذ و پوشه را روي ميزش مي‌گذارد. جناب رئیس كه سيدي باابهت به نظر مي‌رسد، با ذكر بسم‌الله و خواندن آيه‌اي از قرآن درباره قسط و داد، سخن خود را آغاز مي‌كند:
«از زمان دستور قاطع براي رسيدگي به مفاسد كلان اقتصادي تا كنون چندين جلسه توسط شما آقايان و بنده تشكيل شده است. چيزي كه تاكنون کمتر به آن پرداخته شده و معضل كلي برنامه‌هاي اين ستاد براي مبارزه با مفاسد است، عدم باور مبارزه از جانب خود ماهاست. متأسفانه مشكل مفاسد اقتصادي امروز دامنگير خود ما هم شده است و با اين جلسات، ما تنها در حال درجا زدن هستيم لذا به نظر من، بهتر است در اين جلسه بيشتر درباره اصلاح خودمان و اطرافيان‌مان بحث كنيم كه چرا اين بلا دامن ماها را گرفته و چه كنيم كه از آن رهايي يابيم...».
رئیس جلسه همچنان در حال گفتن است كه ديگر عضو سه‌گانه‌ جلسه كه شيخ جاافتاده‌اي هم هست و در خلال سخنان رئیس جلسه، چانه را جلو داده، چشمانش را تنگ كرده و به دقت به صحبت‌هاي وي گوش مي‌داد، بدون مقدمه و طوري كه انگار زبانش را در دهان گرد كرده و سخن مي‌گويد، با صداي خش‌دار به سخنان رئیس اعتراض كرده، ديگر عضو اصلي ستاد مذكور كه او هم سيدي ميانسال است را خطاب قرار داده و مي‌گويد: «منظور ايشون چيه؟ من فكر مي‌كنم ايشون با منظور خاصي اين حرفا رو مي‌زنن. جناب آقاي [...]! لطف كنين يه كم شفاف‌تر حرف بزنين. ما اينجا جمع شديم مشكل كشور رو حل كنيم، نه اینکه به همديگه تيكه بيايم. شفا‌ف‌تر آقا، شفاف‌تر» . رئیس جلسه كه معمولا صورتش آميخته به يك خنده‌ عادت‌گونه است، كمي مليح‌تر مي‌خندد و رو به اين شيخ كرده و مي‌گويد: «حاج آقاي [...]! من منظور خاصي ندارم. فقط در راستاي دستور جلسه مي‌خواستم عرض كنم كه اگه قراره مردم رو به تقوا و پرهيزكاري سفارش كنيم، بهتره اين‌رو اول از خودمون شروع كنيم».
شيخ مزبور بدون آنکه از عصبانيتش كم شده باشد همچنان با زبان گرد شده در دهان و چانه‌ پيش آمده از صورت و در حالي كه هر دو دست خود را با شتاب تكان مي‌دهد، ادامه‌ سخنان رئیس را قطع كرده و مي‌گويد: «نه آقا! من كه هالو نيستم. ما اومديم خيلي مسالمت‌آميز و اصولي راهكار براي اداره كشور ارائه بديم، ولي شما ظاهرا تحت تأثير القائات دستگاه عريض و طويل خودتون قرار گرفتيد و اين نمايش‌هاي همه‌شبه‌ تلويزيون رو هم مي‌خوايد به اينجا بكشونيد. اصلا من به همين نمايش‌هاي شما اعتراض دارم و بهتره كه تو همين فرصت اونا رو مطرح كنم. همين آقاي [...] (اشاره به سيد ميانسال جلسه) در جريان اعتراض بنده هم هستند و البته اگه ايشون هم اعتراضي دارند بهتره همين‌جا مطرح كنند. من از زمان امام مورد وثوق ايشون بودم، همه‌ مردم و مسؤولان هم شاهد هستند. يه آدم انقلابي و مبارز. حالا شما بدون در نظر گرفتن جايگاه بنده و اقبالي كه نسبت به من وجود داره اين خيمه‌شب‌بازي‌ها رو تو تلويزيون راه انداختيد كه چي بشه؟! (باز هم خطاب به سيد ميانسال جلسه) ببينيد! اگه من اون روز اومدم خدمت شما و گفتم اين جريانات از جاهاي ديگه داره هدايت مي‌شه واسه همين چيزاس. حالا ما اومديم اينجا كه اين حرفا رو بشنويم!» رئیس پيش از آنکه شيخ حرف خود را ادامه دهد، خطاب به دو عضو ديگر ستاد مي‌گويد: «اولا كه بنده منظور خاصي نداشتم، در ثاني، شما هم بهتره آرامش‌خودتون رو حفظ كنيد كه موضوع اصلي جلسه رو پي بگيريم».
شيخ باز هم در صحبت‌هاي وي پريده و مي‌گويد: «چه جلسه‌اي آقاجان؟!»
سيد ميانسال نيز در حالي‌ كه انگشت سبابه و اشاره‌ دست راست خود را از دو طرف لبش به پايين خطوط خاكستري ريش خود مي‌كشد، در تأييد اعتراضات شيخ مي‌گويد: «بنده هم ممنون مي‌شم كه اين جلسه رو وارد مباحث جناحي و بازي‌هاي معمول سياسي نكنيم و به امور محوله برسيم. شما هم اگه موضوعي ذهن‌تون رو مشغول كرده، بهتره اون رو همينجا مطرح كنيد كه مسائل پيچيده‌تر نشه كه ديگران از اون سوءاستفاده كنند». رئیس جلسه، با همان متانت قبلي و لبخندي كه حالا ديگر كمي تصنعي به نظر مي‌رسد، مي‌گويد: «والله ما نمي‌خواستيم اشاره‌ مستقيمي به برخي موضوعات بشه. بنده وظيفه داشتم ولو در لفافه بعضي مهمات رو به عرض آقايون برسونم اون هم بنا بر وظيفه‌ ديني خودم. ولي حالا اگه شما اصرار به اين مسأله داريد كه موضوع بازتر بشه، بنده هم مانعي نمي‌بينم. فرد غريبه‌اي هم در بين ما نيست. اون دوربين هم متعلق به خود قوه است كه برنامه‌ ضبط شده رو با اعمال نظر ما براي بخش‌هاي خبري سيما مي‌فرسته». رئیس سري چرخانده و منشي خود را كه در طرف ديگر سالن نشسته فرامي‌خواند. منشي مثل قبل كمي خم مي‌شود تا صداي آرام رئیسش را بهتر بشنود. چند لحظه‌اي چند جمله رد و بدل مي‌شود و سپس منشي با احترام از سالن بيرون مي‌رود. فضاي جلسه خيلي سنگين شده و حضار همگي در سكوت به سر مي‌برند. چند لحظه بعد، منشي همراه با يك دستگاه ضبط‌صوت متوسط و نوار كاستي كه در قابش قرار دارد وارد سالن مي‌شود. از رئیس اجازه گرفته آن را در نزديكي محل استقرار سه عضو اين ستاد قرار داده و دو شاخه‌ برقش را هم به جعبه‌ سيار تقسيم برق دوربين تصويربرداري مي‌زند. بعد كاست به دست در همانجا منتظر دستور رئیس مي‌ماند. رئیس اين‌بار با لحني جدي‌تر كه ديگر خنده‌اي هم با آن همراه نيست، رو به دو عضو ستاد كرده و مي‌گويد: «بنده خيلي مايلم مسائل بدون آنکه به مچ‌گيري‌هاي سياسي آغشته بشه و رسانه‌ها هم از اون مطلع بشوند، در بين خود ماها حل و فصل شه. ولي بعضي اوقات اين موضوعات به‌قدري پيچيده مي‌شه كه ما رو مجبور مي‌كنه مستقيما به برخي حوادث اشاره كنيم. نمونه‌اش همين مكالمه‌ايه كه حاج آقا [...] بايد بيشتر از ما تو جريانش باشند. ولي متأسفانه تو هفته گذشته ايشون تمام توانشون رو گذاشتند و از تريبون مقدس مجلس هم عليه قوه‌ ما اقدام به سمپاشي كردند و حالا هم اين حرفا رو مي‌زنند». بعد رو مي‌كند به منشي خود و ادامه مي‌دهد: «آقاي چيز! اين نوار رو بي‌زحمت روشن كن... صداش هم كمي زياد بشه». شيخ همچنان كه چانه‌ خود را جلو داده، با حالتي عصبي به ضبط‌صوت خيره مانده و با ريش خود، ور مي‌رود. سيد ميانسال هم در حالي كه يك ور روي مبل استيل محل جلوس خود تكيه داده، چانه‌اش را روي دست خود قرار داده و حالت انتظار به خود گرفته است. صداي ضبط‌صوت با كمي آمبيانس و خش-‌خش همراه است. مكالمه‌اي كه جملات اولش رد شده و حالا صداي زني نسبتا ميانسال از آن شنيده مي‌شود. «...ما همه مدارك رو از بين برديم. حالا ديگه هيچ مدركي وجود نداره. هم اون 300 ميليون تومن و هم اون 200 ميليون تومن. شما هم بهتره همه چي رو كتمان كني. يعني به نفع خودته كه اين كار رو بكني».
از آن طرف تلفن صداي جواني به گوش مي‌رسد كه سعي مي‌كند صدايش فقط براي مكالمه‌كننده قابل تشخيص باشد: «خب حاج خانوم! من كه اين چيزا رو تو دادگاه گفتم. يعني چي كه من همه چي رو كتمان كنم. من اعتراف كردم...».
باز زن ادامه مي‌دهد: «آقاي جزايري! اين ديگه مشكل ما نيست، حاج‌آقا هم حواسش جمع جَمعه. ما با بانك هم هماهنگيم. اونجا هم ديگه مدركي پيدا نمي‌شه. شما هم مي‌توني تو دادگاه بعدي بگي كه همه‌ اون حرف‌ها رو تحت فشار زدي. حاج‌آقا هم البته از موضع شما حمايت مي‌كنه. امروز هم تو مجلس حسابي اين مسأله رو زير سوال برد ولي حالا ادامه‌ اين موضوع به خود شما بستگي داره».
مرد جوان ادامه‌ مكالمه را دنبال مي‌گيرد: «خانوم [...]! آخه من...».
در حيني كه اين صداها از ضبط صوت شنيده مي‌شود، شيخ حالت تهاجمي به خود گرفته، از جاي خود جهيده و سعي مي‌كند با همان شتاب و عصبانيت به سمت رئیس جلسه حمله‌ور شود كه با يك شوك ناگهاني كه همراه با صداي عجزآلودي است، به طرفي افتاده كه همزمان نيز منشي رئیس با تر و فرزي خاصي مانع زمين خوردن وي مي‌شود. عمامه‌ شيخ به طرفي مي‌افتد. حضار همگي سعي مي‌كنند خود را به شيخ برسانند. با دستور رئیس چند نفر از پيشكاران حاضر در سالن زير بغل و پاهاي شيخ را مي‌گيرند تا به بيرون سالن ببرند. رئیس از همانجا فريادگونه به آنها مي‌گويد: «بهداري، ببرين‌شون بهداري قوه. سريع آقا، سريع».
در حالي‌كه همه سر پا ايستاده‌اند، سيد ميانسال در حالي كه رنگ‌ سفيد صورتش به سرخي و زردي گراييده و با لحني خشمگين مي‌گويد: «اين چه كاريه آقاي [...]؟! اين چه وضعيه؟! شما به چه حقي صداي مكالمه‌ خانوم ايشون رو شنود كرديد؟ اين كار شما عين مفسده‌اس. اون وقت يه همچين جلسه‌ مسخره‌اي هم به پا مي‌كنيد كه جلوي چي رو بگيريد؟»رئیس جلسه كه حالا كمي هم مضطرب به نظر مي‌رسد و سعي مي‌كند همچنان با وقار باقي بماند، پاسخ مي‌دهد: «اجازه بفرماييد آقاي [...]! اجازه بفرماييد. كمي به اعصاب خودتون مسلط بشيد. هيچ‌كار ما هم مفسده نيست. قاضي پرونده قانوناً مجازه كه تمام مكالمات متهمش رو شنود و ثبت و ضبط كنه. اين مورد هم بنا بر اون اختياري كه قانون بهش داده انجام شده
و ...». در حالي‌كه اين دو در حال جر و بحث هستند و ديگران نيز يا به اينها نزديك شده‌اند يا با مجاوران خود مشغول تبادل‌نظرند، يكي از حضار شتابان به سمت دوربين مي‌دود و خطاب به تصويربردار مي‌گويد: «خاموشه؟ دوربين خاموشه؟» و پيش از آنکه صداي تصويربردار شنيده شود، صفحه سياه مي‌شود...!

گزارش هیأت ویژه منتخب شورای نگهبان درباره بررسی روند انتخابات

گروه سیاسی: هیات ویژه‌ای که برای بررسی اعتراض نامزدهای انتخابات از سوی شورای نگهبان تشکیل شده بود، دو روز پس از تائید صحت و سلامت انتخابات از سوی شورای نگهبان، گزارش خود درباره بررسی روند انتخابات و بازشماری صندوق‌های رای را منتشر کرد.
هیات مذکور در این گزارش که خطاب به «مردم شریف و بزرگوار ایران» نگاشته شده، درباره تشکیل «هیات ویژه منتخب شورای نگهبان»‌ آورده است: شورای محترم نگهبان با دو هدف ارتقای قانونمداری و حفظ حقوق شهروندان بویژه نامزدهای محترم دهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری اسلامی ایران و حامیان آنها و افزایش سطح اعتماد عمومی در تاریخ 3/4/1388 طی نامه‌ای از مقام معظم رهبری درخواست کرد، با تمدید مهلت قانونی رسیدگی به شکایات موافقت فرمایند که این درخواست مورد قبول و موافقت معظم‌له قرار گرفت. متعاقب آن آیت‌الله جنتی، نظر شورای نگهبان را درباره تشکیل هیات ویژه با حضور حجج ‌اسلام رحیمیان، ابوترابی‌فرد، دری‌نجف‌آبادی و آقایان افتخار جهرمی، ولایتی،
حداد عادل، محمدرضا تابش و خباز به منظور بررسی دقیق روند انتخابات و بازشماری حداقل 10درصد صندوق‌های رأی و گزارش آن به شورای نگهبان، نامزدهای محترم و مردم شریف ایران اعلام کرد و جناب حجت‌الاسلام ابوترابی‌فرد نیز مأموریت یافت، نظر شورای نگهبان را به اطلاع اعضای پیشنهادی هیات ویژه برساند. این گزارش در ادامه با بیان اینکه «اعضای هیات با عنایت به اهمیت موضوع و شرایط خاص کشور و ضرورت افزایش سطح اعتماد عمومی از پیشنهاد شورای نگهبان استقبال کردند و آقایان تابش (رئیس فراکسیون اقلیت مجلس) و خباز (عضو محترم فراکسیون اقلیت مجلس شورای اسلامی و عضو برجسته ستاد جناب حجت‌الاسلام کروبی) نیز موافقت کردند در صورت معرفی از سوی نامزدهای معترض در هیات ویژه حضور داشته باشند»،تصریح کرده است: ‌بر این اساس نامه‌ای از سوی شورای محترم نگهبان برای نامزدهای معترض به چگونگی برگزاری انتخابات، جناب آقای میرحسین موسوی و جناب حجت‌الاسلام کروبی ارسال شد و ضمن معرفی 6 عضو هیات ویژه از آنان دعوت شد نمایندگان خود را برای شروع کار هیات ویژه با حضور آنان معرفی کنند. هیات ویژه انتخابات در ادامه گزارش خود با توضیح اینکه «‌صبح روز جمعه 5/4/88 اعضای هیات ویژه رسیدگی در یک جلسه طولانی حدود پنج ساعت به اتفاق آرا و برای رسیدگی به شکایات و تحقیق در درستی یا نادرستی شبهه تقلب در انتخابات به سه نتیجه رسیدند»، اینچنین ‌به تشریح نتایج سه‌گانه پرداخت: اولاً؛ شکایات نامزدهای محترم به‌طور‌‌ دقیق توسط نمایندگان آنان تبیین شود، ثانیاً؛ راهکارهای راستی‌آزمایی انتخابات با حضور و موافقت آنان تعریف و مشخص شود و ثالثاً؛ با حضور ایشان و نمایندگان مورد اعتماد آنان روش‌های راستی‌آزمایی مورد توافق، اجرایی شده و صندوق‌های رأی مورد بازشماری قرار گیرد. ادامه گزارش هیات ویژه منتخب شورای نگهبان درباره «مرحله‌ای از مذاکرات» بود که در آن «نکاتی به عنوان انتظارات یکی از کاندیداهای محترم از شورای نگهبان مطرح شد». این نکات عبارتند از:« الف- شورای نگهبان میزان دقیق تعرفه‌های چاپ شده را تعیین کند و میزان تعرفه مازاد در اختیار هیات مورد اعتماد قرار گیرد. ب ـ همه ته‌برگ‌ها که حاوی مشخصات رأی‌دهندگان است، در اختیار مجموعه مورد اعتمادی قرار گیرد تا با اطلاعات موجود در پایگاه اطلاعات جمعیتی کشور تطبیق داده شود. پ ـ یک‌سوم صندوق‌های سیار و معادل با کسری از آن مثلا 20 درصد از صندوق‌های ثابت به صورت تصادفی (رندوم) بازگشایی و محتوای آن مورد بررسی قرار گیرد. ت- صندوق‌های بعضی از استان‌ها که آرای آنها بیش از واجدان شرایط است مثل یزد و مازندران بازشماری شود» که «کلیات مفاد بند‌های الف، ب، پ و ت مورد قبول شورای محترم نگهبان قرار گرفت»‌، البته اعضای شورای نگهبان تاکید داشتند درباره بند «پ» بانظر کارشناسان ذی‌ربط به صورت تصادفی (رندوم) عمل شود و در صورت مشاهده خلاف تا حصول اطمینان «صحت یا بطلان» ادامه پیدا کند. در ادامه این گزارش آمده است: «بعضی از اعضای هیات ویژه تا بعدازظهر روز دوشنبه هشتم تیرماه 88 با پیگیری جدی و دیدارها و مذاکرات متعدد با چهره‌های شاخص و موثر دینی و سیاسی بویژه دو کاندیدای محترم معترض به چگونگی برگزاری انتخابات، از آنان درخواست کردند با معرفی نمایندگان خود به رسیدگی منطقی و بی‌طرفانه شبهات کمک کنند و مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز در بیانیه مورخ 6/4/88 خود ضمن استقبال از تمدید مهلت و تعیین هیات ویژه، نامزدهای محترم را به همکاری با هیات رسیدگی به شکایات و بازشماری آرا دعوت کرد». این گزارش در ادامه با ابراز تاسف از اینکه «هیچ یک از این مذاکرات و تلاش‌ها نتیجه‌ای نبخشید و دو نامزد محترم و معترض در نامه‌هایی به شورای نگهبان، پیشنهاداتی را مطرح کردند که انجام آن توسط شورای نگهبان مقدور نبود و نهایتا نماینده خود را معرفی نکردند»‌، افزوده است: در نتیجه در این مرحله شورای نگهبان رأسا تصمیم به بازشماری تصادفی 10 درصد صندوق‌های رأی در سراسر کشور گرفت. هیات ویژه منتخب شورای نگهبان در پایان گزارش خود آورده است: ضمن تشکر و تقدیر از مردم شریف ایران در خلق حماسه ماندگار 22 خرداد 88 توفیق ملت عزیز را در حفظ وحدت و همبستگی ملی و تلاش برای پیشرفت و اعتلای کشور در پرتو رهبری‌های داهیانه رهبر حکیم انقلاب اسلامی از خداوند متعال مسألت داریم.
همچنین حجت‌الاسلام سیدمحمدحسن ابوترابی‌فرد، نایب رئیس‌ اول مجلس و عضو هیات ویژه بررسی روند انتخابات، با تاکید بر اینکه «نظام به آرای مردم خیانت نمی‌کند»، تصریح کرد: «نگاه رهبری و شورای نگهبان نیز این بود که ما به هر نتیجه‌ای که رسیدیم اعلام کنیم؛ حتی اگر به ابطال انتخابات منجر می‌شد». وی سه‌شنبه شب در برنامه‌ گفت‌وگوی ویژه خبری شبکه 2سیما با اشاره به طفره رفتن محتشمی‌پور و موسوی‌لاری، 2 نماینده میرحسین موسوی از حضور در مراحل بررسی انتخابات و بازشماری آرا گفت:‌ علاوه بر شش نفر پیشنهادی قرار بود از تابش و خباز هم دعوت شود که آنها حضورشان را منوط به نماینده بودن از طرف کاندیداهای معترض کردند.
ابوترابی‌فرد در ادامه به دیدارها و تماس‌های خود با میرحسین موسوی و مهدی کروبی اشاره و تصریح کرد: هیات ویژه نقش مهمی در ابهام‌زدایی داشت؛
به گونه‌ای که مجمع تشخیص مصلحت نظام که در آن چهره‌های مختلف از جریان‌ها و تفکرات متنوع سیاسی کشور حضور دارند، در بیانیه‌ای از نامزدها درخواست کرد با هیات همکاری و نماینده معرفی کنند.

آسیب‌شناسی رفتار انتخاباتی اصلاح‌طلبان در گفت‌وگوی «وطن امروز» با عضو هیات رئیسه مجلس

مرگ اصلاحات رادیکال

آقای کوهکن! با توجه به ششمین شکست پياپي اصلاح‌طلبان در انتخابات مختلف اخیر که آخرین آن انتخابات دهم ریاست جمهوری است، به نظر شما مهم‌ترین دلیل عدم اقبال عمومی به این جریان چیست‌؟
از قبل هم صحبت می‌شد که بعضی از شعارهای تند سیاسی گروه‌های دوم خرداد و اینکه همه مطالبات مردم را خلاصه در مطالبات سیاسی کنیم‌، منطبق با واقعیت‌ها نیست و روزی این نظرسنجی‌ها و نظرسازی‌ها که مبتنی با واقعیت نیست،‌ واقعیت اصلی و مطالبات اصلی مردم را به این گروه نشان خواهد داد‌. این انتخابات به نوعی دوباره این دیدگاه را تایید کرد‌. یکی از کاندیداهای محترم در این انتخابات‌، همه شعارهای خود را روی مباحث سیاسی‌، آنهم به‌طور کاملا باز و بی‌پرده و صریح گذاشت و کسانی نیز که در این بخش برای حمایت از این فرد آمدند، ‌از نظر تنوع اندیشه و تفکر مشخص بود که کسانی هستند که صبغه و سابقه تفکراتشان ‌در قبل، صرفا مطالعات سیاسی بوده است.
شعارها هم از نظر نگاه به قانون اساسی‌‌، تغییر این قانون و شعارهایی در این فضاها و در فضاهای مطالبات سیاسی بود، شما به رویکرد مردم توجه کنید و ببینید که چطور این مطالبات را پس زدند و نپذیرفتند.
یعنی تنها شعارهای مطرح شده و نگاه سیاسی به مطالبات مردم باعث شکست این گروه شد‌؟
چند فاکتور است که هر جریانی را به انزوا می‌برد‌. نخستین فاکتور و دلیل، تندروی است. دلیلش هم این است که ذات انسان از کندروی خوشش نمی‌آید و قاطبه مردم از تندروی بیزارند‌.
رادیکال‌سازی فضا با ذات انسان‌ها سازگاری ندارد‌. کسانی که ماجراجو هستند و از فضاهای رادیکالی خوششان می‌آید‌، از اقلیت هستند و هیچ اکثریتی از این فضای رادیکالی استقبال نمی‌کند.
و همین تندروی باعث فاصله گرفتن از مطالبات واقعی مردم می‌شود.
فاصله گرفتن از یک اندیشه دقیق و صحیح از مطالبات مردم از دیگر دلایل انزوای گروه‌های سیاسی است. مثال این است که جمعی مطالبه‌ای از یک به اصطلاح رهبر اصلاحات یا نامزد اصلاح‌طلب دارند و این فرد با وجود اینکه تریبون افکار عمومی را در اختیار دارد، ‌حرف دیگری می‌زند. اینجاست که پس از مدتی مردم از این افراد که مطالبات خودشان را به جای مردم مطرح می‌کنند‌، ‌رویگردانی می‌کنند و به دنبال کسی می‌روند که احساس کنند مطالبات آنها را به زبان می‌آورد.
در این انتخابات دیده شد که اصلاح‌طلبان برای رسیدن به قدرت از سازو‌کار توجه به قانون استفاده کردند و بعد که موفق نشدند‌، آن را شکستند. ‌این بی‌توجهی به قانون در مواردی که باید به آن توجه کنند‌، ‌از دیگر
دلایل نیست؟
یکی دیگر از نکات و فاکتورهایی که گروه‌ها را به انزوای سیاسی می‌کشاند‌،‌ این است که اگر کسی داخل نظام خواست بازی کند‌، ‌این سازوکار خودش را دارد‌. سازوکار هم توجه و اعتقاد به قوانین و اصول اصلی نظام است‌. در واقع نباید این افراد که با قبول کردن قانون و شعار توجه بیشتر به قانون پا به عرصه انتخابات گذاشتند‌، ‌قانون را به دو قانون خوب و بد تقسیم کنند‌. افرادی که بازی سیاسی در داخل نظام را می‌شناسند‌، ‌نگاه‌های دوگانه ندارند و می‌گویند ما چون می‌خواهیم داخل نظام بازی کنیم‌، ‌قواعد بازی در داخل نظام را می‌پذیریم و همه قوانین را چه قانون‌هایی که خود وضع کرده‌ایم و چه قوانينی که مخالفان ما تصویب کرده‌اند‌، ‌قبول داریم‌. مصوبات مجالس ششم، هفتم و هشتم را در یک سطح می پذیریم و زیر سقف نظام و قانون اساسی قرار می‌گیریم. اگر من جایی شعار این را بدهم که زیر سقف قانون عمل کنم و ابراز آمادگی برای اجرای این قانون ‌کنم اما در عمل سهواً یا عمداً چیزی خلاف این باشد‌، ‌اتفاقات دیگری می‌افتد که مرا از بدنه نظام جدا می‌کند.
کسی که مدعی است‌، ‌سیاسی است و مسائل سیاسی را می‌فهمد از هرگونه اقدامی که آثارش منجر به اقدامات رادیکالی در جامعه می‌شود‌، خودداری می‌کند.
اما این افراد معتقدند، خودشان حرکات غیرقانونی و تحریک‌کننده را انجام نداده‌اند.
گاهی اوقات لازم نیست خودمان صراحتا مردم را تحریک به اقدامات رادیکالی کنیم اما مطالبه‌ای را به عنوان رهبر یک حزب و لیدر یک جریان یا نامزد ریاست‌جمهوری مطرح می‌کنیم که این مطالبه‌ای که ظاهرش آرام است و مشکلی ندارد، ‌وقتی به بستر اجتماعی می‌رود‌، ‌چون قابل کنترل نیست‌، اتفاقات دیگری می‌افتد. به هر روی کسی که مدعی است سیاسی است و مدیر و مدبر است‌، ‌هر جمله‌ای که می‌گوید آثار کوتاه مدت و بلند مدت آن را در نظر دارد و منجر به ایجاد اغتشاشات و حرکت‌های رادیکالی نمی‌شود. مجموعه اینها را که کنار هم بگذارید، می‌بینید همین مجموعه عوامل باعث می‌شود عده‌ای در رأس کار و خدمت بمانند و عده دیگری برای مدتی طولانی از صحنه خدمت خارج شوند.
با این توضیحات، پیش‌بینی شما از سرنوشت جبهه دوم خرداد و اصلاحات چیست ؟
اگر امر اصلاحات یعنی بسامان کردن امور را یک تفکر جاری و ساری بدانید،‌ این اتفاقاتی که افتاده می‌تواند پالایش خوبی باشد که افرادی که می‌توانند زیر سقف نظام و با همین قوانین و نهادهای نظارتی کار کنند‌، به‌طور ‌صحیح و درست امر به سامان کردن امور را دنبال کنند‌، اینها اصلاحات را اداره خواهند کرد و در جامعه به پیش خواهند برد.
اما اگر امر اصلاحات ما را مشخصا به سمت و سوی شخص پرستی ببرد و آن را خلاصه در اشخاص بکنیم‌، باید بگوییم، فاتحه مع‌الصلوات‌. این اصلاحات به معنایی که این افراد در نظر دارند و اصلاحاتی که به معنای باقی ماندن این افراد در کارهای اجرایی است‌، ‌مدت‌های زیادی است که مرده و دیگر در اداره کشور سهمی ندارد‌. من فکر می‌کنم عقل و تدبیر اقتضا می‌کند بگوییم اصلاحات باید به عنوان تفکری که قبول داریم به معنای اینکه باید دقیقا عده‌ای ذهنشان بسامان کردن امور باشد‌، در کشور همچنان جاری است، به جد پیگیری می‌شود و این مساله با شخص‌پرستی و گروه‌پرستی جداست.
نباید امر اصلاحات را یک ماشین یا قطار مشخصی ببینیم که به دست شخص یا گروه خاصی اداره می‌شود. اصلاحات را باید یک جریان صحیحی ببینیم که یک ریشه و جریان استواری دارد که این ریشه نیز در مبانی و آموزه‌های دینی ما قرار دارد و باید گفت، اگر کسی تا به حال چنین فکری نداشته‌، اشتباها سوار بر این قطار بوده و به‌طور طبیعی جریان او را از این قطار پیاده خواهد کرد و این شخص به اشتباه اسم خود را اصلاح‌طلب گذاشته است‌.
البته اینچنین نیز نباید فکر کنیم که جریان اصلاحات با کنار رفتن یک فرد که پیش از این او را رهبر اصلاحات می دانستیم یا عمل غلط و اندیشه غلط یک فرد یا یک گروه، تمام می‌شود ‌و اگر این تفکر را داشته باشیم‌ بیانگر این است که از اول اشتباه می‌کردیم.

خبر

موج جدید دستگیری شیعیان در مصر
منابع امنیتی و دینی مصر اعلام کردند: شیخ حسن شحاته، یکی از رجال شیعه در مصر به همراه 30 تن از همراهانش بازداشت شده‌اند. یکی از منابع امنیتی مصر گفت: «شیخ شحاته پس از بازگشت از خارج از کشور، در فرودگاه قاهره بازداشت شد». از طرف دیگر یکی از منابع شورای عالی اهل بیت(ع) گفت: «مقامات امنیتی 30 تن از افراد همراه شیخ را نیز دستگیر کردند». با این حال منابع امنیتی تایید بازداشت همراهان شیخ شحاته و هرگونه توضیحی در این باره را رد کردند. این در حالی است که شيخ محمد سید طنطاوی، شیخ الازهر که بزرگ‌ترین موسسه‌ و سازمان دینی در عالم اهل تسنن را رهبری می‌کند، پیش‌تر وجود شیعیان را در مصر با این اعتبار که مصر کشوری سنی است، نفی می‌کرد. همچنین الازهر انتشار مذهب تشیع در کشور مصر را انکار می‌کند. طنطاوی گفت: «هیچ جايی و وجودی برای شیعه در مصر به عنوان مذهب وجود ندارد، زیرا این کشور سنی است و با نشر تشیع مخالف هستیم». وی افزود: «مذهب تشیع در مصر جایگاه و وجودی ندارد. ولی معنای شیعه در مصر این است که انسان تعلق عاطفی به اهل بیت داشته باشد».

شاخص بورس به بالاترین رقم در سال 88 رسید
گروه اقتصادی: با رشد 83 واحدی دیروز شاخص بورس و در نتیجه بازگشایی نماد و رشد قیمت سهام دو شركت ملی مس و فولاد خوزستان، دماسنج بازار سهام ایران به بالاترین رقم ممكن خود در سال جاری رسید و با افزایش 19 درصدی و یکهزار و 516 واحدی در عدد 9 هزار و 471 واحد جاخوش كرد. به گزارش فارس، شاخص كل بورس تهران كه از فرمول ارزش روز شركت‌های بورس تقسیم بر ارزش پایه در سال69 (معادل 100 واحد) محاسبه می‌شود دیروز به بالاترین رقم ممكن در سال جاری رسید. بر اساس این گزارش، شاخص كل بورس در حالی در اولین روز كاری سال 88 یعنی نهم فروردین‌ماه روی عدد 7 هزار و 900 واحد بود كه به دلیل رونق نسبی معاملات و اصلاح قیمت سهم شركت‌های پیشرو بورس، نسبت به نیمه دوم سال 87 با روند صعودی در هفته‌های آغازین سال مواجه شد. این روند تا چند هفته قبل از انتخابات ریاست جمهوری ادامه داشت اما به دلیل اثر انتخابات بر آینده بازار سهام متوقف شده بود ولی مدار رو به رشد آن از روزهای گذشته و با اهرم چند شركت بزرگ و موثر بر شاخص از سر گرفته شد.

بورس تهران، موفق‌ترین بورس جهان

مهدی رجبی*

جدیدترین گزارش فدراسیون بین‌المللی بورس‌ها (WFE) درباره وضعیت بورس‌های جهان طی سال‌های 2004 تا 2009 نشان می‌دهد، «بورس تهران» موفق‌ترین بورس جهان طی پنج سال اخیر بوده است. این درحالی است که دیگر نامزدهای انتخابات دهم ریاست‌جمهوری با اعتماد به نفس فراوان بر نامناسب بودن اوضاع اقتصادی کشور تاکید می‌کردند. حتی یکی از نامزدهای محترم که نسبت به دو نامزد دیگر مخالف دولت چند خطی بیشتر برنامه داشت از دولت نهم به‌عنوان‌ عامل رکود بورس تهران نام برد و دولت را متهم به از کار انداختن بورس تهران کرد. علی‌ای حال با انتشار این گزارش باز هم دروغگویی جریان مخالف بیش از پیش آشکار شد و برگ زرین دیگری از اقدامات دولت در حوزه بازار سرمایه به تایید موسسات بین‌المللی رسید. این فدراسیون با مقایسه عملکرد بورس‌های مهم و معتبر جهان اعلام کرد بورس تهران در یک سال منتهی به ماه مه ‌2009 تنها بورس جهان بود که به رشد شاخص دست یافت.
براساس این گزارش، بورس تهران با افزایش 20 درصدی در ارزش کل بورس، ارزش آن از 48 میلیارد و 700 میلیون دلار در پایان سال 2008، به بیش از 52 میلیارد و 700 میلیون دلار در پایان ماه مه سال جاری افزایش یافته است. بر اساس این گزارش افزایش روند شاخص کل در بورس تهران در حالی رخ داده که بسیاری از بورس‌های بزرگ دنیا مانند شانگهای، بمبئی، ایتالیا، آلمان، استانبول، لندن، کره‌جنوبی، نیویورک و نزدک آمریکا‌ در یک سال اخیر با سقوط چشمگیری مواجه شد‌ه‌اند، به طوری که ارزش گروه بورس نیویورک بیش از 6 تریلیون دلار و بورس نزدک بیش از یکهزار و 200 میلیارد دلار کاهش داشته است. همچنین ارزش بورس توکیو نیز در این مدت یکهزار و 200 میلیارد و بورس شانگهای نیز بیش از یکهزار و 600 میلیارد دلار کاهش داشته است.
اقدامات مؤثر دولت در مقابله با آثار منفی بحران مالی جهانی، وابسته نبودن بورس کشور به بورس‌هایی که دچار بحران شده‌اند و همچنین عرضه سهام شرکت‌های متنوع و بنگاه‌های پرطرفدار مانند بانک‌های دولتی از جمله بانک‌های ملت، تجارت و صادرات از دلایل اصلی افزایش انگیزه و استقبال سهامداران و سرمایه‌گذاران بورس تهران در سال‌های اخیر است که موجبات رشد و رونق را فراهم ساخته است.
تأکید بر حمایت از بخش واقعی اقتصاد از جمله استمهال تسهیلات بانکی برای شرکت‌ها برخلاف رویه دولت‌های قبل، افزایش تسهیلات بانکی اعطایی به شرکت‌ها جهت توسعه و نوسازی، سرعت در پرداخت بودجه طرح‌های عمرانی و همچنین ایجاد کارگروه حمایت از تولید در دولت از اقداماتی است که در تقویت عملکرد مثبت بورس تهران از آنها یاد می‌شود. همچنین دولت در نظر دارد تسهیلات بیشتری در زمینه امور مالیاتی برای شرکت‌های بورسی فراهم کند.
بازارگردانی سهام در بورس با هماهنگی سهامداران عمده شرکت‌ها، افزایش شفافیت اطلاعاتی شرکت‌ها و اطلاع‌رسانی به بازار در زمینه سودآوری شرکت‌ها از دیگر اقداماتی است که به رشد شاخص بورس با وجود آثار منفی بحران اقتصاد جهانی کمک کرده است. در سال 2008 میلادی نیز بورس تهران در صدر بورس‌های عضو فدراسیون جهانی قرار گرفت. گزارش فدراسیون جهانی بورس‌ها درباره عملکرد 62 بورس عضو خود در سال 2008 میلادی، نشان داد که شاخص بورس تهران با رشدی معادل 7/0 درصد در مکان نخست ایستاد و بورس‌های سانتیاگوی شیلی، مکزیک، امان اردن، ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی، کلمبیا، برمودا، لندن انگلیس، نزدک ژاپن و نیوزیلند در رتبه‌های دوم تا دهم قرار گرفتند.
ارزش جاری بورس اوراق بهادار تهران از دسامبر 2007 تا 2008 میلادی با رشدی معادل 11 درصد به 7/48 میلیارد دلار رسید و در صدر برترین بورس‌های جهان قرار گرفت.
*کارشناس بورس